عهدی مقدس.........

من وتو اجتماع هم نبودیم ...چه رسد به اشتراک!

 فرد هم نبودیم... چه رسد به زوج!         هیچ بودیم...نه جفت.

                                          اما.....

پشت ستون اجبار تورادیدم .......................درپرتوی نفس بریده ی عادت

زیر سایه ی ارزوی تکامل ..........................دراغوش بی سقفی

درپناه سقفی از جنس عهدی مقدس...........که نمیشد شکست

                                         پیوند خوردیم.

                   اشتراک من و تو تنها زندگیست........زندگی!!!

/ 10 نظر / 6 بازدید
کامران

سلام عزیز چقدر زیبا نوشتی[رویا][دست][گل]

mohammadjavad71

بی تو هرگز با تو بابام نمیزاره[خنده][گل][گل][گل]

younes

قشنگ بود خانومی[لبخند]

انسان

این عکس خیلی قشنگه[دست][قلب][گل]البته نوشته قشنگی هم دارد[دست][دست][دست][قلب]

َAli Reza

کاش میدانستم بادها کجا به آرامش میرسند ......

سامی

این روزها که می گذرد یک ترانه تلخ قصه ی تنهایی های مرا می سراید سمفونی گوش خراشی است روزهاست پنبه دگر فایده ندارد ......باید باور کنم تنهایم